Contactgegevens

Raoul van Klaveren

klave826@gmail.com


Vertel eens iets over de foto hierboven

Dit is mijn atelierruimte, waar ik op dat moment werk aan een klein boekje van tissue-papier. Op het prikbord achter mij hangen wat experimenten met linosnedes.

Ik werk veel op de volgende manier: ik probeer allerlei creatieve technieken uit, en als het resultaat me bevalt, pas ik het toe in een afbeelding, die ik wil maken. Sommige technieken bedenk ik zelf, maar ik snuffel ook geregeld door boeken om inspiratie op te doen, en aan te passen aan wat ik zelf wil.

Kruisbestuiving door uitstapjes naar andere technieken vind ik creativiteit bevorderend. Het bootje, dat achter mij ligt, heb ik gemaakt na een bezoek aan het Maritiem Museum in Rotterdam. In de ruimte stond een groot schaalmodel van een middeleeuws votiefschip, prachtig van vorm. Ik heb daar de bouwtekeningen van opgevraagd (ik kan die lezen, ik was vroeger helemaal weg van scheepsbouw en oude zeilschepen) en daarvan een veel rondere, vrouwelijkere vorm nagebouwd. Ik kom dan ook op het idee, om zeilen te maken met calligrafie erop, of de spanten te bekleden met gecalligrafeerd werk, dat dan achter elkaar geplaatst een soort boekje vormt.


Je noemt jezelf boekenmaker. In welk opzicht bedoel je dat?

Ik ben niet een boekbinder. Ik heb wel een aantal boekbindtechnieken geleerd van een goede vriendin, maar het is een middel, waarin ik me niet verder specialiseer. Het boeken maken is ook een manier, om te voorkomen, dat ik oeverloos afdwaal; ik vind heel veel dingen leuk.

Doordat ik steeds weer terugkom naar het idee, om een boek te maken, houd ik mijzelf in toom. Ik oefen bijvoorbeeld op aquareltechniek, maar alleen om te gebruiken voor de illustraties in een boek.

Bijvoorbeeld, in het Bijenboekje gebruik ik boekbindtechniek, calligrafie en kleurverloop, meerkleuren perspexdruk, maar ook het verhaal heb ik zelf bedacht. Daar waar een ander zich boekbinder noemt, calligraaf, drukker of schrijver, en zich dus heeft gespecialiseerd, ben ik eerder all-round.


Waar gaan jouw boeken dan over? Je zegt, dat je zelf het verhaal schrijft?

Dat is een verhaal op zich. Het verhaal van het Bijenboekje kwam spontaan. Het is geïnspireerd door de verhaaltrant van Winnie de Pooh. Ik reed op een donkere avond op de fiets van Sneek naar Wirdum, nadat ik een heel goed gesprek had gehad met een vriendin. Dat had iets in mij geopend, en dit verhaal ontvouwde zich langzaam tijdens de fietstocht. Thuis gekomen heb ik het meteen opgeschreven.

Ook het Dagboek is een eigen verhaal. Eerst heb ik de achtergronden gemaakt, zonder een duidelijk doel voor ogen; dat werkt vrijer en maakt de vorm speels. Daarna heb ik bedacht, dat ik dagelijks mijn gedachten erop kan schrijven, en zo is het in de loop van de dagen een dagboekje geworden. Ook kleine fotootjes en oude etsafdrukken heb ik erin verwerkt, naast haiku's.

Maar andere boeken hebben vaak juist geen specifiek verhaal, ik maak ze vaak om de vormgeving.

Het is ook nog steeds een zoektocht. 

Van oorsprong een calligraaf, heb ik een lange tijd 'mooie' teksten gecalligrafeerd, de desiderata, de Indianentoespraak over het verkopen van de lucht, wijze uitspraken, je kent het wel.

Maar ik vond dat op den duur onbevredigend. Ik wilde dichter bij mijzelf staan, calligraferen, wat mij bezig hield. Over mijn zoon, bijvoorbeeld. Daar komt het Kinderboek vandaan, waarin ik over zijn interesse een boek maak. Het is daar geen calligrafie meer, en ik wil ook niet vastgepind worden op: het moet calligrafie zijn. 


Maar je bent wel begonnen als calligraaf.

Dat klopt. Ik had al snel door, dat er drie dingen nodig waren om een goede calligraaf te worden; oefenen, studeren op lettervormen en inzicht in vormgeving krijgen. Letterstudie vind ik belangrijk: ik heb wel eens bij het begin van een cursus mensen een stoel laten natekenen. Van dezelfde stoel komen er dan toch soms heel verschillende tekeningen, wat aangeeft, dat je eerst goed moet kijken en bestuderen.

Pas dan kun je goed oefenen, wat je inderdaad veel moet doen, om een 'spiergeheugen' te ontwikkelen.

Door een boek van Karina Meister ontdekte ik ook wat vormgeving betekende. Ik had een boek van haar gekocht, maar begreep maar niet wat ze bedoelde. Ik heb toen zin voor zin me afgevraagd, wat ze nu eigenlijk zei, en dat gaf me belangrijk inzicht.

Letters zijn vormen, en daarop zijn vormgevingsprincipes van toepassing.

Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK